Το Κήρυγμα της Κυριακής. Κυριακή των Αγίων 318 Πατέρων της Α' Οικομενικής Συνόδου, 24 Μαΐου 2026
ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΙΕΡΑΠΥΤΝΗΣ ΚΑΙ ΣΗΤΕΙΑΣ
ΓΡΑΠΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ
ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ 318 ΠΑΤΕΡΩΝ
ΤΗΣ Α´ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ
(24 Μαΐου 2026)
Ἀγαπητοί μου, ἡ σημερινὴ Κυριακή, εἶναι ἀφιερωμένη στὴ μνήμη τῶν ἁγίων Πατέρων ποὺ συγκρότησαν τὴν Α΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο τὸ ἔτος 325 μ. Χ. στὴ Νίκαια τῆς Βιθυνίας. Ἡ Σύνοδος αὐτή, διακήρυξε ὅτι ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς εἶναι τὸ δεύτερο πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδας, καὶ εἶναι «ὁμοούσιος», δηλαδὴ τῆς αὐτῆς οὐσίας μὲ τὸν Πατέρα. Τὸ δόγμα αὐτὸ καταγράφηκε στὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως, ὅπου ἀναφέρει ὅτι πιστεύω «εἰς ἕνα Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ τὸν μονογενῆ, τὸν ἐκ τοῦ Πατρὸς γεννηθέντα πρὸ πάντων τῶν αἰώνων· φῶς ἐκ φωτός, Θεὸν ἀληθινὸν ἐκ Θεοῦ ἀληθινοῦ, γεννηθέντα οὐ ποιηθέντα, ὁμοούσιον τῷ Πατρί, δι᾿ οὗ τὰ πάντα ἐγένετο».
Τὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα ποὺ μόλις ἀκούσαμε, εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ συγκλονιστικὰ τῆς Καινῆς Διαθήκης. Πρόκειται γιὰ τὴν Ἀρχιερατικὴ Προσευχὴ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τὴν προσευχὴ δηλαδὴ ποὺ ἀπηύθηνε στὸν Πατέρα του λίγο πρὶν τὸ Πάθος του. Στὴν προσευχή του αὐτή, τὸν παρακαλεῖ θερμὰ γιὰ τοὺς μαθητές του λέγοντας: «Πατέρα ἅγιε, διατήρησέ τους στὴν πίστη μὲ τὴν δύναμη τοῦ ὀνόματός σου ποὺ μοῦ χάρησες, γιὰ νὰ μείνουν ἑνωμένοι ὅπως ἐμεῖς». Ἡ ἀγωνία τοῦ Ἰησοῦ εἶναι ἡ ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας. Γι᾿ αὐτὸ καὶ ἡ προσευχή του πρὸς τὸν Πατέρα του εἶναι τὸ «ἵνα ὦσιν ἓν καθὼς ἡμεῖς». Δηλαδή, ὅπως εἶναι ἑνωμένος σὲ μιὰ ἄρρηκτη ἑνότητα ὁ Πατέρας μὲ τὸν Υἱό, ἔτσι, παρακαλεῖ ὁ Ἰησοῦς τὸν Πατέρα του, νὰ εἶναι ἑνωμένοι καὶ οἱ μαθητές του μεταξύ τους.
Ὁ Ἰησοῦς, προσεύχεται ἰδιαίτερα ὑπὲρ τῶν μαθητῶν καὶ τῆς Ἐκκλησίας του, γιὰ νὰ μὴν ξεστρατίσουν ἀπὸ αὐτὰ ποὺ ἔμαθαν ἀπὸ αὐτόν, ἔτσι ὥστε νὰ διατηρήσουν τὴν ἑνότητα μεταξύ τους. Ὁ Ἰησοῦς, διακατέχεται ἀπὸ φόβους γιὰ τὶς διενέξεις καὶ τὶς διαιρέσεις ποὺ θὰ ἀκολουθήσουν μέσα στὴν Ἐκκλησία μετὰ τὴν ἔξοδό του ἀπὸ τὸν κόσμο. Διότι, ἡ ἑνότητα τῶν μελῶν τῆς Ἐκκλησίας διασαλεύεται ὅταν ὁ καθένας ὑψώνει τὸ ἀνάστημά του καὶ γίνεται ἐκφραστὴς καὶ ὑπερασπιστὴς τῆς ἀτομικῆς του γνώμης καὶ ἀλήθειας. Τότε συμβαίνει νὰ δημιουργοῦνται πολλοὶ «ἀλάθητοι πάπες» μέσα στοὺς κόλπους τῆς Ἐκκλησίας. Κι ἐνῶ ἐμεῖς κατηγοροῦμε τοὺς «παπικούς», διότι ἔχουν ἐναποθέσει τὴν αὐθεντία τῆς χριστιανικῆς διδασκαλίας σὲ ἕνα «ἀλάθητο» πρόσωπο, δυστυχῶς, πολλὲς φορές, ἐμφανίζουμε κι ἐμεῖς τὴν ἴδια νοοτροπία, ὅταν ὁ καθένας μας ἐπιμένει στὴ δική του αὐθεντία καὶ ἀλήθεια.
Ἡ ὀρθόδοξη ὅμως Ἐκκλησία ἔχει ἕναν μοναδικὸ τρόπο γιὰ νὰ ἑνώνει τοὺς πιστοὺς στὴν ἀλήθεια. Αὐτὸς εἶναι ἡ σύγκληση Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἡ ὁποία Σύνοδος, κατόπιν προσευχῆς καὶ διαλόγου, ἀποφαίνεται τελικὰ γιὰ τὴν ἀλήθεια. Αὐτὸ ἀκριβῶς φάνηκε μὲ τὴν σύγκληση τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ὅταν παρουσιάστηκε ἕνας αἱρετικὸς τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ὁ Ἄρειος, ὁ ὁποῖος ἀμφισβήτησε τὴ θεότητα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ θέλησε νὰ ἐπιβάλει τὴ γνώμη του.
Ἀδελφοί μου, αὐτὴ τὴν ὁμόνοια ὡς πρὸς τὴν πίστη καὶ τὴν ἑνότητα ὅλων μας ἐν Χριστῷ, μᾶς διδάσκει σήμερα ὁ ἴδιος ὁ Ἰησοῦς στὸ Εὐαγγέλιο μὲ τὴν Ἀρχιερατική του Προσευχή, ἀλλὰ καὶ οἱ ἅγιοι Πατέρες τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου ποὺ τοὺς γιορτάζουμε σήμερα.
Ἂς προσευχηθοῦμε λοιπὸν στὸν Θεὸ κατὰ τὴν Θεία Λειτουργία νὰ μᾶς χαρίζει πάντα «τὴν ἑνότητα τῆς πίστεως καὶ τὴν κοινωνίαν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος», ὥστε «ἑαυτοὺς καὶ ἀλλήλους καὶ πᾶσαν τὴν ζωὴν ἡμῶν Χριστῷ τῷ Θεῷ παραθώμεθα». Ἀμήν.
Ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Μητρόπολη