Το Κήρυγμα της Κυριακής. Κυριακή Ι´ Ματθαίου (Ὁ ἐπιληπτικός νέος), 09 Αυγούστου 2026
ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΙΕΡΑΠΥΤΝΗΣ ΚΑΙ ΣΗΤΕΙΑΣ
ΓΡΑΠΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Ι´ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
Ὁ ἐπιληπτικός νέος
(9 Αὐγούστου 2026)
Ἀγαπητοί μου, τὸ σημερινὸ Εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα, τοποθετεῖται χρονικὰ ἀμέσως μετὰ τὴν κάθοδο τοῦ Ἰησοῦ ἀπὸ τὸ ὄρος Θαβώρ, ὅπου μεταμορφώθηκε ἐνώπιον τῶν τριῶν μαθητῶν του. Τότε λοιπόν, τὸν πλησίασε ἕνας ἄνθρωπος καὶ τοῦ εἶπε: «Κύριε, σπλαχνίσου τὸν γιό μου, γιατὶ εἶναι ἐπιληπτικὸς καὶ ὑποφέρει· πολλὲς φορὲς μάλιστα πέφτει στὴ φωτιὰ καὶ στὸ νερό. Τὸν ἔφερα στοὺς μαθητές σου, ἀλλὰ δὲν μπόρεσαν νὰ τὸν θεραπεύσουν». Ὁ Ἰησοῦς ἀπάντησε: «Γενεὰ ἄπιστη καὶ διεφθαρμένη, ὣς πότε θὰ εἶμαι μαζί σας; Ὣς πότε θὰ σᾶς ἀνέχομαι; Φέρτε τόν μου ἐδῶ». Ὁ Ἰησοῦς ἐπιτίμησε τὸ δαιμόνιο, καὶ βγῆκε ἀπ᾿ αὐτόν· ἀπὸ κείνη τὴν ὥρα τὸ παιδὶ γιατρεύτηκε. Πῆγαν τότε ἰδιαιτέρως στὸν Ἰησοῦ οἱ μαθητὲς καὶ τὸν ρώτησαν: «Γιατί ἐμεῖς δὲν μπορέσαμε νὰ τὸ βγάλουμε;» «Ἐξαιτίας τῆς ἀπιστίας σας», τοὺς εἶπε ὁ Ἰησοῦς. «Σᾶς βεβαιώνω πώς, ἂν ἔχετε πίστη ἔστω καὶ σὰν κόκκο σιναπιοῦ, θὰ λέτε σ᾿ αὐτὸ τὸ βουνὸ “πήγαινε ἀπὸ δῶ ἐκεῖ”, καὶ θὰ πηγαίνει· καὶ τίποτα δὲν θὰ εἶναι ἀδύνατο γιὰ σᾶς».
Ὅπως ἀκούσαμε στὸ Εὐαγγέλιο, ὁ Ἰησοῦς, ἐκφράζει τὴν ἀγανάκτησή του γιὰ τὴν ἄπιστη γενεά, δηλαδὴ γιὰ τὸν πατέρα τοῦ ἐπιληπτικοῦ νέου καὶ τοὺς μαθητές του ποὺ δὲν μπόρεσαν νὰ τὸν θεραπεύσουν. Ἐκεῖνο ποὺ πάντα ζητάει ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο γιὰ νὰ τὸν θεραπεύσει, εἶναι ἡ πίστη. Τὸν ἀκούσαμε νὰ διακηρύττει: «Σᾶς βεβαιώνω πώς, ἂν ἔχετε πίστη ἔστω καὶ σὰν κόκκο σιναπιοῦ, θὰ λέτε σ᾿ αὐτὸ τὸ βουνὸ “πήγαινε ἀπὸ δῶ ἐκεῖ”, καὶ θὰ πηγαίνει· καὶ τίποτα δὲν θὰ εἶναι ἀδύνατο γιὰ σᾶς». Ἡ πίστη, μεταθέτει τὸν ἄνθρωπο, ἀπὸ τὸν κόσμο τῆς ψυχρῆς λογικῆς, στὸν ὑπερφυσικὸ κόσμο τῆς Χάριτος. Ἡ πίστη, ἔχει δύναμη ποὺ ὑπερβαίνει τὰ ὅρια τοῦ πιστεύοντος ἀτόμου. Εἶναι ἄξιο προσοχῆς ὅτι στὴν περικοπὴ δὲν γίνεται καθόλου λόγος γιὰ τὴν πίστη τοῦ ἀσθενὴ γιοῦ, ἀλλὰ γιὰ τὴν πίστη τοῦ πατέρα του. Ὁ ἄνθρωπος ποὺ πιστεύει, ἀποτελεῖ ἑστία σωτηρίας καὶ γιὰ τὸν πλησίον του.
Στὴ συνέχεια ὁ Ἰησοῦς, μὲ τὴν ἐξουσία ποὺ ἔχει ὡς Μεσσίας, διατάζει τὸ ἀκάθαρτο πνεῦμα νὰ ἐξέλθει ἀπὸ τὸν ἀσθενὴ καὶ νὰ μὴν ξαναεισέλθει σ᾿ αὐτόν. Μὲ μόνο τὸν λόγο του, προστάζει τὰ δαιμόνια καὶ ἐξέρχονται ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους. Μὲ τὸ θαῦμα τῆς θεραπείας τοῦ ἐπιληπτικοῦ νέου, ὁ Ἰησοῦς παρουσιάζεται ὡς ὁ ἐλευθερωτὴς τῶν ἀνθρώπων ἀπὸ τοὺς κετέχοντες δαίμονες. Τὸ θαῦμα αὐτό, σημαίνει τὴ νίκη τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τῆς κυριαρχίας τοῦ σατανᾶ.
Οἱ ἐκδηλώσεις τοῦ σημερινοῦ ἀνθρώπου ποὺ φανερώνουν τὴν ὑποδούλωσή του στὸν διάβολο, εἶναι πολλὲς καὶ ποικίλες, διότι εἴμαστε πάντοτε δέσμιοι σὲ κάποιο πάθος ἢ σὲ κάποιο κακὸ λογισμό. Ὁ Ἰησοῦς ὅμως, εἶναι ὁ ἐλευθερωτὴς τοῦ σατανοκρατούμενου κόσμου. Ὁ ἄνθρωπος ἐὰν δεχθεῖ τὴν θεραπεία ποὺ τοῦ προσφέρει ὁ Ἰησοῦς, θὰ ἐλευθερωθεῖ ἀσφαλῶς ἀπὸ ὅλα τὰ δεσμὰ τοῦ πονηροῦ.
Ἀδελφοί μου, τελειώνοντας τὸ σημερινὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα ὁ Ἰησοῦς λέει στοὺς μαθητές του ὅτι «αὐτὸ τὸ δαιμονικὸ γένος δὲν βγαίνει παρὰ μόνο μὲ προσευχὴ καὶ νηστεία». Καθὼς κι ἐμεῖς διανύουμε τὴν εὐλογημένη περίοδο τῆς νηστείας τοῦ Δεκαπενταύγουστου, ἂς ἐντείνουμε τὴν προσευχή μας πρὸς τὴν Παναγία μας, τὴν μητέρα τοῦ Κυρίου μας, νὰ μᾶς δυναμώσει στὴν πίστη μας ὥστε νὰ ἀποδιώχνουμε κάθε ἐνέργεια τοῦ πονηροῦ. Ἀμήν.
Ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Μητρόπολη