Το Κήρυγμα της Κυριακής. Κυριακή ΙΒ´ Ματθαίου (Ὁ πλούσιος νεανίας), 23 Αυγούστου 2026

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΙΕΡΑΠΥΤΝΗΣ ΚΑΙ ΣΗΤΕΙΑΣ

ΓΡΑΠΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΙΒ´  ΜΑΤΘΑΙΟΥ
Ὁ πλούσιος νεανίας
(23 Αὐγούστου 2026)

Ἀγαπητοί μου, τὸ σημερινὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα, θίγει ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ ἀκανθώδη προβλήματα, τὸ ζήτημα τοῦ πλούτου. Πρόκειται γιὰ ἕνα θέμα τὸ ὁποῖο, παρὰ τὶς θέσεις ποὺ κατὰ καιροὺς διατυπώθηκαν ἀπὸ φιλοσόφους, οἰκονομολόγους καὶ πολιτικούς, δὲν ἔχει βρεῖ μιὰ ἀποδεκτὴ λύση.

Στὸ ζήτημα αὐτὸ κλήθηκε νὰ πάρει θέση ὁ Ἰησοῦς, ὅταν τὸν «πλησίασε κάποιος νεαρός, γονάτισε μπροστά του καὶ τοῦ εἶπε: “Ἀγαθὲ Διδάσκαλε, τί καλὸ νὰ κάνω γιὰ ν᾿ ἀποκτήσω αἰώνια ζωή;” Ὁ Ἰησοῦς τοῦ εἶπε: “Γιατί μὲ ὀνομάζεις ἀγαθό; Κανένας δὲν εἶναι ἀγαθός, παρὰ μόνο ἕνας, ὁ Θεός. Ἄν θέλεις πάντως νὰ μπεῖς στὴ ζωή, τήρησε τὶς ἐντολές”. “Ποιές;” τοῦ λέει. Κι ὁ Ἰησοῦς εἶπε: “Τὸ μὴ σκοτώσεις, μὴ μοιχεύσεις, μὴν κλέψεις, μὴν ψευδομαρτυρήσεις, τίμα τὸν πατέρα καὶ τὴ μητέρα σου καὶ ἀγάπα τὸν πλησίον σου ὅπως τὸν ἑαυτό σου”. “Ὅλα αὐτά τὰ τηρῶ ἀπὸ πολὺ μικρός”, τοῦ λέει ὁ νεαρός. “Σὲ τί ἀκόμα ὑστερῶ;” Ὁ Ἰησοῦς τοῦ ἀπάντησε: “Ἄν θέλεις νὰ γίνεις τέλειος, πήγαινε πούλησε τὰ ὑπάρχοντά σου καὶ δῶσε τὰ χρήματα στοὺς φτωχούς, καὶ θὰ ἔχεις θησαυρὸ κοντὰ στὸ Θεό· κι ἔλα νὰ μὲ ἀκολουθήσεις”. Μόλις ἄκουσε τὴν ἀπάντηση ὁ νεαρός, ἔφυγε λυπημένος, γιατὶ εἶχε μεγάλη περιουσία. Τότε ὁ Ἰησοῦς εἶπε στοὺς μαθητές του: “Σᾶς βεβαιώνω πὼς δύσκολα θὰ μπεῖ πλούσιος στὴ βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Καὶ σᾶς τὸ ἐπαναλαμβάνω: Εἶναι εὐκολότερο νὰ περάσει καμήλα ἀπὸ βελονότρυπα, παρὰ νὰ μπεῖ πλούσιος στὴ βασιλεία τοῦ Θεοῦ”».

Ὅπως ἀκούσαμε στὸ Εὐαγγέλιο, ἂν θέλει κάποιος νὰ γίνει τέλειος, πρέπει νὰ ἔχει δύο συγκεκριμένους στόχους: τὴν τήρηση τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν αὐταπάρνηση. Αὐτὸν τὸν δρόμο ἀκολούθησαν οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι, οἱ ὁποῖοι ἐγκατέλειψαν τὰ πάντα καὶ ἀκολούθησαν τὸν Χριστό· καὶ ὅπως ὁ Χριστὸς τοὺς διαβεβαίωσε, «κάθε ἕνας, ὁ ὁποῖος χάριν ἐμοῦ ἄφησε σπίτια ἢ ἀδελφοὺς ἢ ἀδελφὲς ἢ πατέρα ἢ μητέρα ἢ γυναίκα ἢ χωράφια, θὰ λάβει ἐδῶ στὴ γῆ ἑκατὸ φορὲς περισσότερα, καὶ θὰ κληρονομήσει τὴν αἰώνια ζωή». Ἐπίσης, αὐτὸν τὸν δρόμο ἀκολούθησαν οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες, οἱ ὁποῖοι θυσίασαν τὰ πάντα καὶ δὲν ὑπολόγισαν, ὄχι μόνο τὰ ὑπάρχοντά τους, ἀλλὰ οὔτε καὶ τὴν ἴδια τους τὴ ζωή, χάριν τοῦ Χριστοῦ. Τὸ ἴδιο ἔπραξαν καὶ οἱ Ὅσιοι Πατέρες καὶ Μητέρες, ὅπως τὸ φανερώνει ἡ ζωὴ τοῦ Μεγάλου Ἀντωνίου. Ἀλλὰ καὶ ἡ ὀρθόδοξη ἐκκλησιαστική μας παράδοση, μιλώντας σχετικὰ μὲ τὸν πλοῦτο, ψάλλει στὸ ἀπολυτίκιο τοῦ Ἁγίου Νικολάου, ὅτι «διὰ τοῦτο ἐκτήσω τῇ ταπεινώσει τὰ ὑψηλά, τῇ πτωχείᾳ τὰ πλούσια», δηλαδὴ ὁ ἅγιος Νικόλαος διὰ μέσου τῆς πτωχείας του, ἀπόκτησε τὰ πλούσια πνευματικὰ ἀγαθὰ καὶ χαρίσματα.

Σήμερα ὅμως, σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν ὀρθόδοξη ἐκκλησιαστική μας παράδοση, βλέπουμε νὰ κυριαρχεῖ στὸν κόσμο μιὰ καθαρὰ προτεσταντικὴ ἄποψη, ἡ ὁποία διακηρύττει ὅτι ἡ οἰκονομικὴ ἐπιτυχία τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἔνδειξη τῆς εὔνοιας τοῦ Θεοῦ σὲ αὐτόν, καὶ τῆς «ἐκλογῆς» του γιὰ τὴ σωτηρία. Τὸ ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς προτεσταντικῆς ἄποψης, εἶναι ὁ ἄνθρωπος νὰ ἐργάζεται χωρὶς ὅρια γιὰ τὴν ἀπόκτηση πολλῶν ἀγαθῶν, καὶ μάλιστα νὰ κάνει πολέμους γιὰ τὴν συγκέντρωση περισσότερου πλούτου καὶ δύναμης, παραβλέποντας τοὺς φτωχοὺς συνανθρώπους του.

Ἀδελφοί μου, ἂς ἀκολουθήσουμε πιστὰ τὴν ὀρθόδοξη ἀσκητική μας παράδοση, ὥστε νὰ ἀποκτήσουμε τὰ πλούσια πνευματικὰ ἀγαθὰ καὶ νὰ ἀξιωθοῦμε τὴν αἰώνια ζωὴ καὶ βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Ἀμήν.

Ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Μητρόπολη