Το Κήρυγμα της Κυριακής. Κυριακή Ζ´ Λουκά (Η ανάσταση τής κόρης τού Ιαείρου), 08 Νοεμβρίου 2026

Το Κήρυγμα της Κυριακής. Κυριακή Ζ´ Λουκά (Η ανάσταση τής κόρης τού Ιαείρου), 08 Νοεμβρίου 2026
Ημερομηνία δημοσίευσης 06.11.2026

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΙΕΡΑΠΥΤΝΗΣ ΚΑΙ ΣΗΤΕΙΑΣ

ΓΡΑΠΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Z´ ΛΟΥΚΑ
Η ανάσταση τής κόρης τού Ιαείρου
(8 Νοεμβρίου 2026)

Αγαπητοί μου αδελφοί, στή σημερινή ευαγγελική περικοπή πού ακούσαμε, μάς παρουσιάζεται ένα μεγάλο καί παράδοξο θαύμα. Η ανάσταση τής κόρης τού αρχισυνάγωγου Ιαείρου από τόν Ιησού Χριστό.

Προσήλθε ο πονεμένος αυτός πατέρας καί έπεσε στά πόδια τού Κυρίου καί τόν παρακάλεσε νά πάει στό σπίτι του, γιατί είχε μιά μοναχοκόρη, ηλικίας περίπου δώδεκα χρονών, πού ήταν ετοιμοθάνατη. Εν τώ μεταξύ, όμως, ήρθε κάποιος από τό σπίτι τού αρχισυνάγωγου καί τού λέει ότι η κόρη σου πέθανε καί μήν ενοχλείς πλέον τόν διδάσκαλο. Ο Ιησούς τότε είπε στόν Ιάειρο, μήν φοβάσαι αλλά μόνο πίστευε καί η κόρη σου θά γίνει καλά.

Όταν έφτασαν στό σπίτι, ο Κύριος είπε στό συγκεντρωμένο πλήθος νά μήν κλαίει, διότι τό κορίτσι δέν έχει πεθάνει, αλλά κοιμάται. Καί πιάνοντας τό χέρι τής κοπέλας τής λέει νά σηκωθεί. Καί πραγματικά, αμέσως αυτή σηκώθηκε καί έμειναν έκθαμβοι οι γονείς της.

Από τά κλάματα καί τόν θρήνο γιά τή νεκρή κόρη, στήν έκπληξη καί τή χαρά γιά τήν ανάστασή της! Ο Χριστός μέ ένα πρόσταγμά Του κάνει τό θαύμα καί επαναφέρει στή ζωή τό νεκρό κορίτσι.

Εμείς οι άνθρωποι μένουμε άφωνοι μπροστά στόν πόνο τού αποχωρισμού. Πολλές φορές δέν θέλουμε νά μιλάμε ή νά ακούμε γιά τόν θάνατο. Φοβόμαστε καί αποστρεφόμαστε κάθε συζήτηση ή αναφορά στόν θάνατο, άν καί καθημερινά ακούμε γιά αυτόν μέσα από τίς ειδήσεις καί τή συναναστροφή μας μέ τούς άλλους ανθρώπους.

Στή σημερινή ευαγγελική περικοπή ο Χριστός τοποθετεί τόν θάνατο σέ μιά εντελώς διαφορετική προοπτική. Λέει στούς παρευρισκομένους νά μή κλαίνε γιά τό κορίτσι, διότι δέν πέθανε αλλά κοιμάται. Αυτή είναι η χριστιανική λέξη γιά τόν θάνατο, είναι η λέξη «κοίμηση» καί «ύπνος».

Ο Θεός έπλασε τόν άνθρωπο γιά νά παραμένει άφθαρτος καί αθάνατος. Ο θάνατος εισήλθε στόν κόσμο από τόν φθόνο τού διαβόλου μετά τήν πτώση τών πρωτοπλάστων. Έτσι έγινε εχθρός τού ανθρώπου. Ήρθε όμως ο Χριστός καί νίκησε τόν θάνατο μέ τήν ανάστασή Του καί επανάφερε τήν ανθρώπινη φύση στήν προπτωτική της κατάσταση.

Τό θαύμα τής ανάστασης τής κόρης τού Ιαείρου, προεικονίζει τήν ανάσταση τού Χριστού αλλά καί τήν κοινή ανάσταση τών ανθρώπων.

Ο ίδιος ο Κύριος μάς έχει διαβεβαιώσει ότι, όποιος πιστεύει σέ αυτόν, δέν έχει νά φοβηθεί τόν θάνατο, καί άν πεθάνει θά ζήσει. Αυτό είναι τό αποτέλεσμα τής εν Χριστώ ζωής. Κάθε χριστιανός πού βρίσκεται πραγματικά μέσα στήν Εκκλησία τού Χριστού, δέν φοβάται τόν θάνατο γιατί γι’ αυτόν είναι ύπνος καί μετάβαση από αυτό τόν κόσμο στήν πραγματική, αιώνια ζωή. Πραγματικό τέλος έρχεται μέ τήν απομάκρυνση καί αθέτηση τών εντολών τού Θεού στή ζωή μας. Οι Πατέρες τής Εκκλησίας τονίζουν ότι ο πνευματικός θάνατος έρχεται όταν συνειδητά κάνουμε ανυπακοή στόν λόγο τού Χριστού καί αδιαφορούμε γιά τή σωτηρία μας.

Ο φυσικός θάνατος τόν οποίο όλοι θά υποστούμε, είναι μόνον θάνατος σωματικός. Όταν όμως είμαστε αιχμάλωτοι τής αμαρτίας καί τού εγωισμού, τότε είμαστε νεκροί. Βιολογικά ζούμε καί αναπνέουμε, πνευματικά καί ψυχικά, όμως, έχουμε πεθάνει. Μόνο εάν αποκοπούμε από τά νεκρά έργα, τότε απαλλασσόμαστε πραγματικά από τόν θάνατο.

Αγαπητοί μου αδελφοί, όταν η καθημερινότητα μάς πιέζει, όταν η θλίψη καί η απογοήτευση κυριαρχούν στή ζωή μας, ερχόμαστε αντιμέτωποι μέ πνευματικά αδιέξοδα πού μοιάζουν ανυπέρβλητα. Ο ευαγγελικός λόγος τού Κυρίου όμως παραμένει ο ίδιος καί στίς μέρες μας: «μή φοβάσαι, μόνο πίστευε». Άς πλησιάσουμε τόν Χριστό καί τήν Εκκλησία του μέ ταπείνωση, πίστη καί υπομονή καί αυτός θά μεταμορφώσει τά σκοτάδια τής ψυχής μας στό φώς τής αναστάσεως. Αμήν.

Από τήν Ιερά Μητρόπολη