Το Κήρυγμα της Κυριακής. Κυριακή Γ´ Ματθαίου, 21 Ιουνίου 2026

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΙΕΡΑΠΥΤΝΗΣ ΚΑΙ ΣΗΤΕΙΑΣ

ΓΡΑΠΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ 
ΚΥΡΙΑΚΗΣ Γ´  ΜΑΤΘΑΙΟΥ 
(21 Ἰουνίου 2026)

Ἀδελφοί μου, στὸ σημερινὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα, ἀκούσαμε τὸν Κύριο νὰ λέει ὅτι «Ὁ λύχνος τοῦ σώματος εἶναι ὁ ὀφθαλμός. Ἂν λοιπὸν ὁ ὀφθαλμός σου εἶναι καθαρός, ὅλο τὸ σῶμα σου θὰ εἶναι φωτεινό. Ἂν ὅμως ὁ ὀφθαλμός σου εἶναι πονηρός, ὅλο τὸ σῶμα σου θὰ εἶναι σκοτεινό».

Μὲ αὐτὴν τὴν εἰκόνα τοῦ λυχναριοῦ, ὁ Κύριος περιγράφει τὸν ἐσωτερικὸ πνευματικὸ ὀφθαλμὸ τοῦ ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος εἴτε φωτίζει εἴτε σκοτεινιάζει τὴν ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα μας. Ἐὰν δηλαδή, ὁ ὀφθαλμός μας εἶναι καθαρὸς καὶ ὑγιής, τότε ὅλο τὸ σῶμα μας εἶναι φωτεινὸ καὶ βλέπουμε τὸν κόσμο γύρω μας μέσα στὸ φῶς τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Ἐὰν ὅμως ὁ ὀφθαλμός μας εἶναι πονηρός, τότε ὁ ἄνθρωπος βλέπει ὅλο τὸν κόσμο γύρω του μὲ βλέμμα πονηρό, κι ἔτσι ὅλο τὸ σῶμα του βυθίζεται στὸ σκοτάδι.

Στὴ συνέχεια, τὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα μᾶς λέει: «Μὴ μεριμνᾶτε γιὰ τὴ ζωή σας, τί θὰ φάτε καὶ τί θὰ πιεῖτε, οὔτε γιὰ τὸ σῶμά σας, τί θὰ ντυθεῖτε. Ἡ ζωὴ δὲν εἶναι σπουδαιότερη ἀπὸ τὴν τροφή; Καὶ τὸ σῶμα δὲν εἶναι σπουδαιότερο ἀπὸ τὸ ντύσιμο; Κοιτάξτε τὰ πουλιὰ ποὺ δὲν σπέρνουν οὔτε θερίζουν οὔτε συνάζουν ἀγαθὰ σὲ ἀποθῆκες, κι ὅμως ὁ οὐράνιος Πατέρας σας τὰ τρέφει· ἐσεῖς δὲν ἀξίζετε πολὺ περισσότερο ἀπ᾿ αὐτά; Κι ἔπειτα, ποιός ἀπὸ σᾶς μπορεῖ μὲ τὸ ἄγχος του νὰ προσθέσει ἕναν πῆχυ στὸ ἀνάστημά του; Καὶ γιατί τόσο ἄγχος γιὰ τὸ ντύσιμό σας; Ἂς σᾶς διδάξουν τὰ ἀγριόκρινα, πῶς μεγαλώνουν: δὲν κοπιάζουν οὔτε γνέθουν· κι ὅμως σᾶς βεβαιώνω πὼς οὔτε ὁ Σολομὼν σ᾿ ὅλη του τὴ μεγαλοπρέπεια δὲν ντυνόταν ὅπως ἕνα ἀπὸ αὐτά. Ἂν ὅμως ὁ Θεὸς ντύνει ἔτσι τὸ ἀγριόχορτο, ποὺ σήμερα ὑπάρχει κι αὔριο θὰ τὸ ρίξουν στὴ φωτιά, δὲν θὰ φροντίσει πολὺ περισσότερο γιὰ σᾶς, ὀλιγόπιστοι; Μὴν ἔχετε, λοιπόν, ἄγχος καὶ μὴν ἀρχίσετε νὰ λέτε: "τί θὰ φᾶμε" ἢ: "τί θὰ πιοῦμε;" ἢ: "τί θὰ ντυθοῦμε;" Γιατί, γιὰ ὅλα αὐτὰ ἀγωνιοῦν ὅσοι δὲν ἐμπιστεύονται τὸν Θεό· ὁ οὐράνιος ὅμως Πατέρας σας ξέρει καλὰ ὅτι ἔχετε ἀνάγκη ἀπ᾿ ὅλα αὐτά».

Στὴν περικοπὴ ποὺ ἀκούσαμε, ὁ Κύριος μᾶς νουθετεῖ πῶς νὰ ἀπαλλαγοῦμε ἀπὸ τὸ ἄγχος, τὸ ὁποῖο στὶς μέρες μας ἔχει καταντήσει ἀληθινὴ μάστιγα. Μᾶς λέει ὅτι ὁ μόνος τρόπος γιὰ νὰ ἀπαλλαγοῦμε, εἶναι νὰ ἐμπιστευθοῦμε τὴ ζωή μας στὰ χέρια τοῦ Θεοῦ. Δὲν μᾶς λέει βέβαια ὁ Κύριος νὰ μὴν ἐργαζόμαστε ἢ νὰ μὴ νοιαζόμαστε γιὰ τὰ καθημερινά μας προβλήματα, ἀλλὰ μᾶς λέει νὰ μὴν ἀγωνιοῦμε ἀρρωστημένα γι᾿ αὐτά. Θὰ φροντίζουμε μὲν ἐμεῖς γιὰ τὰ ἀπαραίτητα μὲ σύνεση, ἐργατικότητα καὶ ὑπομονή, ἀλλ᾿ ὅμως θὰ φροντίζει πολὺ περισσότερο γιὰ μᾶς ὁ ἴδιος ὁ Θεός. Θὰ μᾶς δίνει τὰ ἀγαθὰ ποὺ χρειαζόμαστε ἐκεῖ ποὺ δὲν τὸ περιμένουμε. Αὐτὸς ποὺ τρέφει τὰ πουλιὰ καὶ ντύνει τὰ λουλούδια, πολὺ περισσότερο θὰ φροντίσει γιὰ μᾶς. Μὲ μία ὅμως προϋπόθεση. Νὰ ζητοῦμε ἐμεῖς πάνω ἀπ᾿ ὅλα, τὰ πνευματικὰ ἀγαθὰ τῆς Βασιλείας Του.

Σὲ λίγο, ἀδελφοί μου, θὰ ψάλλουμε τὸν Χερουβικὸ ὕμνο, μὲ τὴν φράση: «Πᾶσαν τὴν βιωτικὴν ἀποθώμεθα μέριμναν». Ἂς ἀποβάλουμε λοιπόν, τὸ ἄγχος τῶν βιοτικῶν μας μεριμνῶν γιὰ νὰ ὑποδεχθοῦμε τὸν Βασιλέα Ἰησοῦ Χριστόν. Ἀμήν.

Ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Μητρόπολη