Το Κήρυγμα της Κυριακής. Κυριακή Β´ Ματθαίου, 14 Ιουνίου 2026
ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΙΕΡΑΠΥΤΝΗΣ ΚΑΙ ΣΗΤΕΙΑΣ
ΓΡΑΠΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ
ΚΥΡΙΑΚΗΣ Β´ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
(14 Ἰουνίου 2026)
Ἀδελφοί μου, στὴ σημερινὴ εὐαγγελικὴ περικοπή, βλέπουμε τὸν Ἰησοῦ νὰ περιπατεῖ στὴν ὄχθη τῆς λίμνης τῆς Γαλιλαίας, ὅπου συναντάει καὶ καλεῖ τοὺς πρώτους μαθητές του. Πρῶτα κάλεσε τὰ δυὸ ἀδέλφια, τὸν Πέτρο καὶ τὸν Ἀνδρέα, τὴ στιγμὴ ποὺ ἔριχναν τὰ δίχτυα τους στὴ λίμνη, γιατί ἦταν ψαράδες· ἔπειτα κάλεσε τὰ ἄλλα δυὸ ἀδέλφια, τὸν Ἰάκωβο καὶ τὸν Ἰωάννη, οἱ ὁποῖοι βρίσκονταν στὸ ψαροκάϊκο μαζὶ μὲ τὸν πατέρα τους τὸν Ζεβεδαῖο καὶ ἐπιδιόρθωναν τὰ δίχτυα τους. Ὅλοι τους ἄφησαν ἀμέσως τὰ πάντα, καὶ τὸν ἀκολούθησαν.
Τί εἴδους ἄνθρωποι ἦταν αὐτοὶ οἱ ψαράδες, τοὺς ὁποίους κάλεσε ὁ Ἰησοῦς γιὰ νὰ γίνουν μαθητές του; Ἦταν ἄνθρωποι ταπεινοί, ἀγράμματοι καὶ ἀφανεῖς κοινωνικά. Δὲν ἀνῆκαν στὴν τάξη τῶν Φαρισαίων καὶ τῶν γραμματέων. Αὐτοὺς ποὺ περιφρονοῦσε ὁ κόσμος, αὐτοὺς διάλεξε ὁ Κύριος γιὰ μαθητὲς καὶ Ἀποστόλους του. Ὁ ἀπόστολος Παῦλος στὴν Α΄ πρὸς Κορινθίους ἐπιστολή του, ἀναφέρει σχετικά, ὅτι «αὐτοὺς ποὺ ὁ κόσμος τοὺς θεωρεῖ μωρούς, ἐκείνους διάλεξε ὁ Θεὸς γιὰ νὰ ντροπιάσει τελικὰ τοὺς σοφούς· κι αὐτοὺς ποὺ ὁ κόσμος τοὺς θεωρεῖ ἀνίσχυρους, ἐκείνους διάλεξε ὁ Θεὸς γιὰ νὰ ντροπιάσει τελικὰ τοὺς κατὰ κόσμον ἰσχυρούς». Αὐτοὺς λοιπόν, ἐπέλεξε ὁ Κύριος, γιὰ νὰ φανεῖ στὸν κόσμο πὼς ἡ διάδοση τοῦ Εὐαγγελίου δὲν ἦταν ἀποτέλεσμα ἀνθρώπινης σοφίας, ἀλλ᾿ ἦταν ἀποτέλεσμα τῆς δύναμης καὶ τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ.
Ἡ κλήση τοῦ Χριστοῦ ἦταν προσωπική, καὶ ἡ ἀνταπόκριση τῶν μαθητῶν ἦταν αὐθόρμητη καὶ ὁλοκληρωτική. Ἄφησαν τὰ δίκτυα, τὰ πλοῖα καὶ τὸν πατέρα τους, καὶ Τὸν ἀκολούθησαν. Δὲν εἶχαν δεῖ ἀπὸ τὸν Χριστὸ μεγάλα θαύματα καὶ δὲν εἶχαν ἀκούσει σπουδαίους λόγους, ἀλλ᾿ ὅμως ἀντιλήφθηκαν καὶ κατανόησαν τὸ πρόσωπο τοῦ Κυρίου καὶ θυσίασαν τὰ πάντα γι᾿ Αὐτόν. Καλώντας τους νὰ τὸν ἀκολουθήσουν, δὲν τοὺς ἀπέσπασε ἀπὸ τὴν ἐργασία τους γιὰ μία εὔκολη καὶ ἀνέμελη ζωή, ἀλλὰ τοὺς ἀνέθεσε κάποια ἀνώτερη, σπουδαιότερη καὶ πνευματικὴ ἐργασία. Ἀπὸ τὸν βυθὸ τῆς θάλασσας, τοὺς ὁδήγησε στὴ θάλασσα τῆς κοινωνίας καί, ἀντὶ γιὰ ψαράδες τοῦ θαλασσινοῦ νεροῦ, τοὺς ἀνέδειξε ψαράδες ἀνθρώπων. Πολὺ μεγάλη καὶ τεράστια ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῆς πρώτης καὶ τῆς δεύτερης ἐργασίας. Γιὰ τὸ ψάρεμα τῆς θάλασσας χρειάζεται νὰ ξέρεις τὴν τέχνη τῆς ἁλιείας, νὰ ἔχεις εὐνοϊκοὺς καιροὺς καὶ μεγάλη ὑπομονή. Ἡ προσέγγιση ὅμως τῶν ἀνθρώπων, θέλει μεγαλύτερα καὶ ἀνώτερα προσόντα, ἁγιοπνευματικὰ προσόντα καὶ χαρίσματα.
Ἀδελφοί μου, τὸ ἐρώτημα ποὺ προκύπτει μέσα ἀπὸ τὸ σημερινὸ εὐαγγέλιο, εἶναι ἐὰν ἐμεῖς δείχνουμε τέτοια αὐταπάρνηση καὶ προθυμία στὴν κλήση τοῦ Θεοῦ. Διότι ὁ Κύριος καλεῖ κι ἐμᾶς, ὅπως ἀκριβῶς καὶ τοὺς τέσσερις ψαράδες. Μᾶς καλεῖ μὲ τὸν ἀνάλογο τῆς ἐποχῆς μας τρόπο· μὲ τὴ φωνὴ τῶν ἁγίων Πατέρων, τὶς συμβουλὲς καὶ τὶς νουθεσίες τους, μὲ τὸ Εὐαγγέλιο, καὶ μὲ τὰ κηρύγματα στὴν Ἐκκλησία. Μᾶς ζητᾶ νὰ ἐγκαταλείψουμε τὰ πάντα καὶ νὰ τὸν ἀκολουθήσουμε. Μᾶς ζητᾶ νὰ ἐγκαταλείψουμε τὰ πάθη μας, τὸ ἁμαρτωλὸ θέλημά μας καὶ ἑαυτό μας, καὶ νὰ στραφοῦμε μὲ ἀποφασιστικότητα πρὸς αὐτὸν καλλιεργώντας τὶς ἀρετές.
Εἴθε, ἡ κλήση τῶν ἁγίων μαθητῶν καὶ Ἀποστόλων τοῦ Χριστοῦ, νὰ ἐμπνέει καὶ τὴ δική μας κλήση, ὥστε νὰ γίνουμε κι ἐμεῖς, κατὰ τὸ μέτρο τῶν δυνάμεών μας, φορεῖς τοῦ Εὐαγγελίου, τοῦ φωτὸς καὶ τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ μέσα στὸν κόσμο. Ἀμήν.
Ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Μητρόπολη